شفا بودن قرآن

مهم ترين عامل در شفاي روحي انسان ياد خدا و ذكر است كه در ايات قرآن مورد توجه و عنايت است . خداوند در آيه 28 سوره رعد مي فرمايد : أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوب ؛ آگاه باشيد با ياد خدا دلها آرامش مى‏يابد .
هميشه اضطراب و نگرانى يكى از بزرگترين بلاهاى زندگى انسانها بوده و هست، و عوارض ناشى از آن در زندگى فردى و اجتماعى كاملا محسوس است.
هميشه آرامش يكى از گمشده‏هاى مهم بشر بوده، و به هر درى مى‏زند تا آن را پيدا كند، و اگر تلاش و كوشش انسانها را در طول تاريخ براى پيدا كردن آرامش از طرق صحيح و كاذب جمع آورى كنيم خود كتاب بسيار قطورى را تشكيل مى‏دهد.
بعضى از دانشمندان مى‏گويند: به هنگام بروز بعضى از بيماريهاى واگيردار همچون وبا از هر ده نفر كه ظاهرا به علت و يا ميميرند اكثر آنها به علت نگرانى و ترس است و تنها اقليتى از آنها حقيقتا بخاطر ابتلاى به بيمارى و يا از بين مى‏روند!
به طور كلى آرامش و دلهره، نقش بسيار مهمى در سلامت و بيمارى فرد و جامعه و سعادت و بدبختى انسانها دارد، و چيزى نيست كه بتوان از آن به آسانى گذشت و به همين دليل تا كنون كتابهاى زيادى نوشته شده كه موضوع آنها فقط نگرانى و راه مبارزه با آن، و طرز بدست آوردن آرامش است.
تاريخ بشر پر است از صحنه‏هاى غم‏انگيزى كه انسان براى تحصيل آرامش به هر چيز دست انداخته و در هر وادى گام نهاده، و تن به انواع اعتيادها داده است.
ولى قرآن با يك جمله كوتاه و پر مغز، مطمئن‏ترين و نزديكترين راه را نشان داده و مى‏گويد: بدانيد كه ياد خدا آرامبخش دلها است!
تفسير نمونه، ج‏10، ص: 211
2- از بارزترين مصاديق ياد خدا و ذكر الهي قران كريم است . در قرآن بيان شده كه خود قرآن و آيات آن شفا بخش دلها و مهم ترين عامل شفاي روحي و معنوي است . برخي از آين آيات عبارتند از :
الف- خداوند در آيه 57 سوره يونس مي فرمايد : يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ
اى مردم! اندرزى از سوى پروردگارتان براى شما آمده، و درمان آنچه در سينه‏هاست، و هدايت و رحمت براى مؤمنان.
منظور از شفا دادن بيمارى دل ها و يا به تعبير قرآن شفاى چيزى كه در سينه‏ها است، همان آلودگيهاى معنوى و روحانى است مانند بخل و كينه و حسد و جبن و شرك و نفاق و امثال اينها كه همه از بيماريهاى روحى و معنوى است.
منظور از هدايت راهيابى به سوى مقصود، يعنى تكامل و پيشرفت انسان در تمام جنبه‏هاى مثبت است.
و منظور از رحمت همان نعمتهاى مادى و معنوى الهى است كه شامل حال انسانهاى شايسته مى‏شود همانگونه كه در كتاب مفردات مى‏خوانيم رحمت هر گاه به خدا نسبت داده شود به معنى نعمت بخشيدن او است و هنگامى كه به انسانها نسبت داده شود به معنى رقت قلب و عطوفت است.
در واقع آيه فوق چهار مرحله از مراحل تربيت و تكامل انسان را در سايه
قرآن شرح مى‏دهد.
مرحله اول مرحله موعظه و اندرز است.
مرحله دوم مرحله پاكسازى روح انسان از انواع رذائل اخلاقى است.
مرحله سوم مرحله هدايت است كه پس از پاكسازى انجام مى‏گيرد.
و مرحله چهارم مرحله‏اى است كه انسان لياقت آن را پيدا كرده است كه مشمول رحمت و نعمت پروردگار شود و هر يك از اين مراحل به دنبال ديگرى قرار دارد و جالب اينكه تمام آنها در پرتو قرآن انجام مى‏گيرد.
قرآن است كه انسانها را اندرز مى‏دهد، و قرآن است كه زنگار گناه و صفات زشت را از قلب آنها مى‏شويد، و قرآن است كه نور هدايت را به دلها مى‏تاباند، و نيز قرآن است كه نعمتهاى الهى را بر فرد و جامعه نازل مى‏گرداند.
على ع در گفتار جامع خود در نهج البلاغه با رساترين تعبيرى اين حقيقت را توضيح داده است آنجا كه مى‏فرمايد:
فاستشفوه من ادوائكم و استعينوا به على لاوائكم فان فيه شفاء من اكبر الداء و هو الكفر و النفاق و الغى و الضلال
: از قرآن براى بيماريهاى خود شفا بطلبيد، و به آن براى حل مشكلاتتان استعانت بجوئيد، چه اينكه در قرآن شفاى بزرگترين دردها است كه آن درد كفر و نفاق و گمراهى و ضلالت است .
و اين خود مى‏رساند كه قرآن نسخه‏اى است براى بهبودى فرد و جامعه از انواع بيماريهاى اخلاقى و اجتماعى و اين همان حقيقتى است كه مسلمانان آن را بدست فراموشى سپرده و به جاى اينكه از اين داروى شفا بخش بهره گيرند درمان خود را در مكتبهاى ديگر جستجو مى‏كنند، و اين كتاب بزرگ آسمانى را فقط يك كتاب خواندنى قرار داده‏اند نه انديشيدنى و عمل‏كردنى.
ب- وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلاَّ خَساراً (اسراء - 82)
قرآن را نازل مى‏كنيم كه شفا و رحمت براى مؤمنان است و ستمگران را جز خسران (و زيان) نمى‏افزايد.
نكته مهم در اين آيه شريفه فرق ميان شفاء و رحمت است . مى‏دانيم شفا معمولا در مقابل بيماريها و عيبها و نقصها است، بنا بر اين نخستين كارى كه قرآن در وجود انسانها مى‏كند همان پاكسازى از انواع بيماريهاى فكرى و اخلاقى فرد و جامعه است.
پس از آن مرحله رحمت فرا مى‏رسد كه مرحله تخلق به اخلاق الهى، و جوانه زدن شكوفه‏هاى فضائل انسانى در وجود افرادى است كه تحت تربيت قرآن قرار گرفته‏اند.
به تعبير ديگر شفا اشاره به پاكسازى، و رحمت اشاره به نو سازى است، و يا به تعبير فلاسفه و عرفاء اولى به مقام تخليه اشاره مى‏كند و دومى به مقام تحليه .
ج- وَ لَوْ جَعَلْناهُ قُرْآناً أَعْجَمِيًّا لَقالُوا لَوْ لا فُصِّلَتْ آياتُهُ ءَ أَعْجَمِيٌّ وَ عَرَبِيٌّ قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدىً وَ شِفاءٌ وَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ فِي آذانِهِمْ وَقْرٌ وَ هُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى أُولئِكَ يُنادَوْنَ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ (فصلت- 44)
ترجمه:
44- هر گاه آن را قرآنى عجمى قرار مى‏داديم حتما مى‏گفتند: چرا آياتش روشن نيست؟ آيا قرآن عجمى از پيغمبرى عربى درست است؟! بگو: اين براى كسانى كه ايمان آورده‏اند هدايت و درمان است، ولى كسانى كه ايمان نمى‏آورند گوشهايشان سنگين است، گويى نابينا هستند و آن را نمى‏بينند، آنها همچون كسانى هستند كه از راه دور صدا زده مى‏شوند.
قرآن هدايت است و درمان
در اين آيه مباركه قرآن خطاب به پيامبر ص مى‏افزايد: بگو اين كتاب آسمانى براى كسانى كه ايمان آورده‏اند مايه هدايت و درمان است (قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدىً وَ شِفاءٌ).
آنها كه با روح حق‏طلبى به سراغ قرآن مى‏آمدند هدايت و شفا از آن مى‏يافتند، بيماريهاى اخلاقى و روحى آنها در شفا خانه قرآن درمان مى‏شد، سپس بار سفر را مى‏بستند و در پرتو نور هدايت قرآن با سرعت به سوى كوى دوست حركت مى‏كردند.
اما لجوجان متعصب، و دشمنان حق و حقيقت، و آنها كه از قبل تصميم خودشان را بر مخالفت انبيا گرفته بودند چه بهره‏اى مى‏توانستند از آن بگيرند؟
آنها همچون كوران و كرانى بودند كه در نقطه دور دستى قرار داشتند، آنها گرفتار ناشنوايى و نابينايى مضاعف بودند، هم از نظر ابزار ديد و شنود و هم از نظر بعد مكان!
2- از نظر تاثيرات معنوي بايد گفت كه همه قرآن و تمام آيات آن شفابخش و درمان بيماري هاي روحي و معنوي است اما در عين حال در اين رابطه بر برخي از سوره ها و آيات آن تاكيد بيشتري شده است .
3- در مورد شفا بخشي و آثار و بركات سوره حمد روايات فراواني وارد شده و نيز سوره هاي توحيد و فلق و ناس و كافرون و مانند آن و نيز ايه الكرسي و آيات پاياني سوره حشر و مانند آن مورد سفارش يسشتري هستند . مثلا در رواويات امده است كه سوره حمد شفاي از هر بيماري مگر مرگ است و به سوره شفا معروف است . در روايتي از پيامبر –ص- آمده است : فاتحة الكتاب شفاء من كل داء
سوره حمد شفاي از هر بيماري است .
مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏1، ص: 88
و نيز آثار فراواني براي آيه الكرسي ذكر شده است .
در حديثى از على ع از پيامبر ص مى‏خوانيم كه فرمود:
سيد القرآن البقرة و سيد البقرة آية الكرسى يا على ان فيها لخمسين كلمة فى كل كلمة خمسون بركة:
برگزيده قرآن سوره بقره و برگزيده بقره، آية الكرسى است، در آن پنجاه كلمه است و در هر كلمه‏اى پنجاه بركت است
در حديث ديگرى از امام باقر ع آمده است: هر كس آية الكرسى را يك بار بخواند، خداوند هزار امر ناخوش آيند از امور ناخوش آيند دنيا، و هزار امر ناخوش آيند از آخرت را از او بر طرف مى‏كند كه آسان‏ترين ناخوش آيند دنيا، فقر، و آسان‏ترين ناخوش آيند آخرت، عذاب قبر است .
تفسير نمونه ج 2 ص 261
4- براي آگاهي بيشتر بايد به كتاب هايي كه در باره آثار و خواص سوره ها و آيات قرآني نوشته شده مراجعه كنيد . دو تفسير مجمع البيان و نمونه نيز براي اين منظور مناسب هستند .

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <br><a> <br> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
3 + 2 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .