چرا در قرآن امر به نماز با تعبير « اقيموا الصلوه»( نماز را به پا داريد) آمده است نه تعبير نماز را بخوانيد؟

خواندن نماز معادل با کلمه قرائت در عربي است و از آن جهت که يک قسمت از نماز عبارت از: خواندن و تلفظ کردن حمد و سوره و اذکار است روي اين جهت کسي که اين اعمال را انجام دهد و اين الفاظ را بر زبان جاري کند مي گويند نماز را خواند. اما در قرآن و روايات همه جا سخن از اقامه است که معادل فارسي آن برپا داشتن است. مثلا وقتي بنا ستوني را بالا مي برد مي گويند اقامه يعني آن را بر پا داشت و همانگونه که در تفسير تسنيم دانشمند بزرگوار آيت الله جوادي آملي، ج 2، ص 165 آمده است «اقامه نماز غير از خواندن آن است. خواندن نماز و تداوم بر آن عملي است واجب و در قرآن كريم از اوصاف مؤمنان شمرده شده است. چنانكه در سوره مؤمنون آيه 3 مي خوانيم «والذين هم علي صلوتهم يحافظون» يعني مؤمنان كساني هستند كه مواظب و محافظ نماز خويش هستند يعني آن را با آداب و خضوع و خشوع انجام مي دهند.
اما اقامه يعني برپا شدن حقيقت و روح نماز و آن عبارت است از اينكه گذشته از تلفظ اذكار قرائت و كلمات ذكر ركوع، سجود، تشهد و مانند آن و صرف نظر از هيئت هاي خاص يعني ايستادن و خم شدن و نشستن و برخاستن و نظير آن و قطع نظر از تصور مفاهيم كلمات آن در ذهن پيام اصلي آن از وجود لفظي و ذهني بيرون آيد و به وجود عيني برسد و در محدوده روح نمازگزار متمثل گردد و سپس با سنت و سيرت مستمر او در جامعه جلوه كند و با تبليغ و تعليم و تزكيه نفوس مستعد ديگران آنها نيز به عنوان روح متمثل نماز پرورش يابند تا حقيقت چيزي كه در قرآن از آن به عنوان ناهي از فحشا و منكر و به عنوان علاج و شفاي دردهاي روحي مانند طمع، جزع كردن هنگام بلا و ناراحتي ها و مانند آن است در متن جامعه متمثل گردد».
نماز يك عمل ارتباطي است و ارتباط انسان با عوالم ماوراي طبيعي را برقرار مي كند. نماز در صورتي كه اقامه شود، رابطه انسان را با خداوند كه منبع قدرت و كمال است برقرار مي كند. بنابراين اقامه در صورتي تحقق مي يابد كه اين ارتباط برقرار شود. گاهي ممكن است انسان الفاظ و عبارات نماز را بخواند ولي ارتباط اش برقرار نشود. اگر انسان موفق شود خدا را در خويش بيابد و حضور او را حس كند و با او سخن بگويد و طبعا در ادامه و پس از نماز نيز با عهد و پيماني كه با خدا بسته استوار باقي بماند، اين حالت اقامه نماز است، ولي اگر صرف گفتن الفاظ باشد، بدون حضور قلب و ارتباط عميق مي شود قرائت نماز.
نماز وقتي اقامه شده است كه روح انساني را نوراني و متخلق به اخلاقيات الهي كند و يك حالت كف نفس به انسان بدهد كه او را از ارتكاب كارهاي زشت و فحشا باز دارد و اين نتيجه با خواندن الفاظ و انجام اعمال صوري تحقق نمي يابد لذاست كه مي گويند خواندن نماز غير از اقامه آن است.
براي مطالعه بيشتر ر.ک:
1- حضور قلب در نماز، علي اصغر عزيزي تهراني
2- حضور قلب در نماز، محمد رفيعي
3- اسرار نماز، محسن قرائتي.

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <br><a> <br> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
19 + 0 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .